BookDD

 เดือนนี้ขอ แนะนำหนังสือ แนวRomantic Comedy น่ารักๆ ที่นำเสนอเรื่องราวความรักเรื่องราวความรักของ หนุ่มไปที่แสนจืดชืด ออกแนวโอตาคุ(พวกบ้าเรื่องใดเรื่องหนึ่งมากๆ อย่างพวกบ้าคอม) กับสาวแบรนด์เมเนเจอร์ สวย เก๋            

 ซึ่งเรื่องราวความรักของทั้งคู่เกิดขึ้นหลังจากได้รู้จักกันผ่านโลกไซเบอร์ และเมล์คุยกันปรึกษาเรื่องของหัวใจ และสมมติตนเป็นอีกเพศหนึ่ง แต่แล้วกามเทพกลับเล่นตลกแผลงศรให้ปิ๊งกันเสียเองจนพลั้งปากชวนกันนัดเดต ความรักสลับขั้วจึงอลเวงถึงขีดสุด            

ทำให้ต้องมานั่งลุ้นกันแล้วว่า ความรักของทั้งคู่จะเป็นเช่นไร           

พบกับรักฉบับไซเบอร์สุดทันสมัย ที่ออนไลน์มาแล้วบนเวบไซต์ในเครือ โยมิอุริ หนังสือพิมพ์ชื่อดังของญี่ปุ่น ผลงานจากนักเขียนชื่อดังผู้กวาดรางวัลมาแล้วหลายแขนง

edit @ 10 Apr 2009 15:45:03 by Hana

               หากกล่าวถึงผลงานเขียน ของนักเขียนท่านนี้ “โอตสึ อิจิ” ในหลายๆ เรื่อง และกลายเป็นนักเขียนที่นักอ่าน หลายๆ คนเฝ้าติดตาม
               ด้วยลักษณะการเขียนในแนวเรื่องที่ลึกลับ ผูกเรื่องได้แยบยลและไหลลื่นจนติดใจนั้น ทำให้แม้แต่ตัวของฉันเอง ก็ยังประทับใจมาแล้วเช่นกัน
               หลังจากผลงาน 5 เล่มที่ผ่านมา ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟและร่างไร้วิญญาณของฉัน, โทรศัพท์สลับมิติ,  ฉันหายไปในวันหยุด, นัดหมายในความมืด และ รอยสักรูปหมา 
                ล่าสุด “คลื่นถี่ความเหงา” ที่ยกเรื่องราวสั้นๆ 4 เรื่องบรรยายถึงลักษณะความเหงาในแต่ละเหตุการณ์ แต่ละบุคคล ให้สัมผัสได้ถึงความเหงานั้นๆ จน ในบางเรื่องถึงกับเสียใจไปกับตัวละคร บางเรื่องก็แอบอมยิ้มไว้เช่นกัน
                ถ้าคุณเองก็เป็นคนหนึ่งที่แอบเหงา ลองสัมผัสกับนิยายเรื่องสั้นทั้ง 4 ของโอตสึ ท่านนี้ดูสักครั้ง แล้วจะพบกับเรื่องลึกลับที่น่าหลงใหล

สัญญาณจากอนาคตพวกนายสองคนจะได้แต่งงานกัน...คำทำนายสมัยประถมจากเพื่อนจอมแสบซึ่งอ้างว่าตัวเองหยั่งรู้อนาคตได้ทำให้ผมกับกับชิมิสึมองหน้ากันไม่ค่อยติด ในที่สุดเราแยกย้ายกันไปผมกลายเป็นคนไร้จุดหมาย ทว่าในใจยังมีเรื่องเธอฝังลึกจนเมื่อรู้ตัวว่าชีวิตตกต่ำถึงขีดสุด ผมตัดสินใจไปหาเธอโดยไม่นึกเลยว่าจะพบเรื่องเหนือคาด...

หัวขโมยกับอุบัติเหตุประสานมือ“ผม” คิดจะขโมยเงินจากห้องพักในโรงแรมจึงเจาะรูผนังห้อง หวังหยิบเงินจากกระเป๋าถือจากอีกฝากผนังทว่าขณะล้วงแขนควานหาของ สิ่งที่ฉวยได้กลับกลายเป็นข้อมือบอบบางของหยิงสาวในที่สุด “ผม” ได้รุ้ว่าสัมผัสของคนที่ไม่เห็นแม้กระทั่งใบหน้าสามารถสร้างไออุ่นในหัวใจโดยไม่รู้ตัว

เด็กสาวบนแผ่นฟิล์มฉันเป็นคนขี้ขลาดไม่กล้าตัดสินใจเองสักเรื่องทว่าวันหนึ่งชวิตแนกลับต้องพลิกผัน เพราะบังเอิญได้พบฟิล์มต้องห้ามถ่ายติดภาพเด็กสาวปริศนาซึ่งยืนหันหลังในอุโมงค์มืดมิดฉันแทบไม่เชื่อสายตา เมื่อพบว่าเธอค่อย ๆ ผินหน้ามาทุกครั้งที่ฉายฟิล์มดู..

ทิวทัศน์ที่สาบสูญ หลังประสบอุบัติเหตุ ร่างกายผมแปรสภาพเป็นหุ่นไร้ความรู้สึกมีเพียงสัมผัสรับรู้บนแขนขวาเป็นชี่องทางเดียวให้สื่อสารกับภรรยาเธอพรมนิ้วบรรเลงเพลงไร้เสียง ถ่ายทอดความรู้สึกซึ่งผมไม่เคยตั้งใจฟังและเมื่อความทุกข์ในใจเธอดังก้อง ผมจึงตัดสินใจปลดปล่อยเธอด้วยการ...

edit @ 26 Jan 2009 11:36:40 by Hana

            นิยายรักโรแมนติกสองเล่ม ในชื่อเดียวกันว่า REISEI TO JONETSU NO AIDA 'ระหว่างความเยือกเย็นและร้อนแรง' ซึ่งเกิดจากการเขียนสลับกัน ของนักเขียนหนุ่มสาวยอดนิยมของญี่ปุ่น ก่อนจะนำมารวมเล่ม แบ่งเป็นมุมมองของฝ่ายชาย และฝ่ายหญิง คือ ฝ่ายหญิงหรืออาโออิ ในเล่มชื่อ ROSSO ร้อนแรง และฝ่ายชายหรือจุนเซ ในเล่มชื่อ BLU เยือกเย็น โดยสามารถแยกเล่มอ่านได้อย่างสนุกสนานซาบซึ้ง           
            เขา...จุนเซ ชายหนุ่มอารมณ์อ่อนไหว ผู้คลุกคลีในโลกแห่งศิลปะ ผู้ที่ถวิลหาถึงแต่เธอ ...อาโออิ หนอนหนังสือสาวผู้รักสงบ แม้ทางเดินของทั้งสองได้แยกจากกันไปแล้ว ทว่าทั้งสองยังไม่สามารถลืมกันได้ เส้นทางของเขาและเธอจะบรรจบพบกันอีกครั้งหรือไม่ มีแต่เขาและเธอเท่านั้นที่จะรู้            
            ค้นหารอยอาวรณ์ของอาโออิต่อจุนเซได้ใน ROSSO (ร้อนแรง) จากปลายปากกาของเอคุนิ คาโอริ นักเขียนสาวยอดนิยม ที่รับบทสื่ออารมณ์ละเมียดละไม ลึกซึ้งของผู้หญิง และสัมผัสกับอารมณ์ถวิลหาของจุนเซ ที่มีต่ออาโออิได้ใน BLU (เยือกเย็น) โดย ท์ซึจิ ฮิโตนาริ นักเขียนหนุ่มมากความสามารถ ที่ถ่ายทอดอารมณ์รักอันแปรปรวนของจุนเซ ด้วยภาษาที่โรแมนติกแต่เข้มข้นน่าติดตาม

ความจริง การลืมอะไรสักอย่าง แทบไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย ทุก ๆ วันมีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตเรามากมาย แต่เราก็แทบจะจำเรื่องเหล่านั้นไม่ได้เลย และส่วนมากเรานึกไม่ออกแม้กระทั่งที่ว่า เราลืมเรื่องเหล่านั้นไปแล้วด้วยซ้ำ (Blu: p.13)

ผมเชื่อว่า มนุษย์ไม่สามารถจดจำทุกสิ่งทุกอย่างได้ก็จริง แต่ก็ไม่มีทางลืมเรื่องสำคัญ ๆ ไปได้ (Blu: p.44)

"ผมไม่เข้าใจ การทำไม่ใช่การสัมผัส ไม่ใช่การได้อยู่ใกล้ชิดหรอกเหรอ?” : Albarto
“มันสัมผัสมากเกินไป อยู่ใกล้ชิดมากเกินไปค่ะ” : Aoi

คนเรานั้น ไม่ได้จะกลับไปยังจุดที่ชีวิตของคนนั้นได้ถูกลิขิตไว้แล้ว แต่ชีวิตจะดำเนินไป ณ จุดซึ่งคนคนนั้นอยู่ต่างหาก : Rosso

           หากการได้ยินคนพิเศษกระซิบแผ่วเบาว่ารัก เปรียบเหมือนความรู้สึกซาบซึ้งจากการอ่านนิยายรักอันดื่มด่ำ การอ่าน Blu และ Rosso น่าจะเปรียบได้กับการกอดก่ายกับคนรักในคืนอันเหน็บหนาว เรื่องราวเพียงหนึ่ง แต่มองผ่านสองหน้าต่างหัวใจ ให้อรรถรสที่น่าพิศมัยกว่าการอ่านจากหัวใจเพียงดวงเดียว
            ทว่า นิยายเรื่องนี้ไม่ได้โปรยปรายด้วยความสุขสมหวัง หลายฉากที่คนอ่านต้องร้องไห้เป็นเพื่อนจุนเซและอาโออิ
แม้ความรักจะหยั่งรากลึกลงในหัวใจของทั้งคู่ แต่ก็ถูกกัดกินจนยากเยียวยาจากความไม่เข้าใจ ไม่ผิดเลยหากชายหญิงจะคิดแตกต่าง หากแต่ไม่เคยยอมรับ และเปิดใจ ความเสียใจอาจเกิดขึ้นได้กับทุกคน            

            ซาบซึ้งไปกับความรักที่ฝังในส่วนลึกของจิตใจที่ยากจะลืมเลือนของคนทั้งคู่ได้ใน Blu & Rosso

edit @ 9 Jul 2008 00:51:10 by Hana