posted on 21 Feb 2008 09:04 by hanachan266 in literary
ครั้งนี้มาในแนวความรักที่แสนเศร้าค่ะ
มี 2 เล่มจบ
การไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่การต้องลืมคนที่เรารัก เป็นทุกข์กว่า
เขาจึงตัดสินใจบำเพ็ญตนเป็นเซียน เพื่อให้จดจำ และปกป้องดูแลเธอได้ทุกชาติภพ
แม้ว่า...สิ่งแลกเปลี่ยนนั้นจะเป็นคำสาป...
คำสาปร้ายกาจว่าเขาจะไม่มีวันได้รับ ‘รัก’ จากเธอ
ดอกไม้บานจนโรยราไปปีแล้วปีเล่า ใบไม้ผลิผ่านร้อนจวบใบไม้ร่วงผ่านหนาวเวียนเปลี่ยนทุกปี...
เขาตามหาเธอจนพบในที่สุด แต่หัวใจเธอกลับมอบแก่ผู้อื่นเสียแล้ว
หากทว่าเขายังคงดื้อรั้น! ถึงมันคือการฝืนชะตา! เพิกเฉยต่อสวรรค์!
เขาก็จะเอาชนะคำสาปนั้นให้จงได้!
ร่วมลุ้นกับความรักของเขา ว่าจะสามารถลบคำสาป และฟื้นความจำของเธอได้หรือไม่?
เขาจะทำอย่างไร เมื่อเธอจะไม่มีวันรักเขา และเขาไม่มีวันที่จะไม่รักเธอ...
posted on 19 Jan 2008 02:07 by hanachan266 in literary
"ครุฑน้อย" วรรณกรรมเยาวชนรางวัลพิเศษ นายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี 2545 ถือกำเนิดขึ้น จากความโกรธ และความดีใจของ "คอยนุช" ผู้เขียน ภายหลังจากที่อ่าน "แฮรี่ พอตเตอร์" และ "ลอร์ดออฟเดอะริงส์" เป็นความโกรธตัวเอง ที่หลงใหลภูมิใจวรรณกรรม ของชาติอื่นจนออกนอกหน้า และเป็นความดีใจ ที่วรรณกรรมเหล่านี้ ทำให้ผู้เขียนระลึกถึง นางอุทัยเทวี พระรถเมรี นางสิบสอง แก้วหน้าม้า และป่าหิมพานต์ จนทำให้เกิดความฮึกเหิม หาญกล้าที่จะสร้าง ครุฑน้อย ให้มีตัวตน ออกมากระโดดโลดเต้น มอบความสนุกสนาน เหมือนเช่นที่คนสมัยก่อนเคย สร้างนิทานพื้นบ้าน
ความคิดหลักของเรื่อง “ครุฑน้อย” คือ ความกล้าที่จะแตกต่างเพื่อการดำรงอยู่ของตัวตน โดยไม่ปล่อยให้กระแสสังคมพัดพาเราให้หลุดลอยหายไปจากตัวตนที่แท้จริง หนังสือเล่มนี้ยังสอดแทรกการเหน็บแหนม ประชดประชันอันแฝงด้วยอารมณ์ขันไว้ในหลายๆตอน จึงอ่านได้หลายระดับ ถ้าเป็นนักอ่านผู้ใหญ่ที่มากประสบการณ์ คงเข้าใจประเด็นบางอย่างที่ผู้เขียนสื่อสารให้ผู้ใหญ่ด้วยกันรู้ ถ้าเป็นเด็กก็คงได้รับอรรถรสจากเรื่องเท่าที่วัยของผู้อ่านจะจับได้
“เหตุใดเราปล่อยให้ตัวเองยอมรับในสิ่งที่เห็น และเป็นอยู่ การที่เราทำสิ่งหนึ่งไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่เท่าเทียม หรือไม่ดีเท่ากับคนอื่น”
“เมื่อเจ้าบินได้ และกลับมาแล้ว ครุฑน้อย เจ้าจะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไร”
“ลุงก็เรียกผมว่าครุฑน้อยเหมือนเดิมแหล่ะครับ”
“ตอนนี้เจ้าก็เป็นครุฑน้อยอยู่แล้วนี่”
edit @ 19 Jan 2008 02:24:21 by Hana